وضعیت: «در حال تأیید»
عطابخشی atâbaxši
(اسم) ← عطا(ء)۲.
ق۵. چنان کَش زور و قوّت بی‌کران است / عطابخشی و جودش همچنان است (فخر گرگانی، ۳) ║ ق۶. در ره شعر و در عطابخشی / من فن خویش دانم او فن خویش (سوزنی۲، ۵۸) ║ ق۷. از کرایم {نسخه بدل؛ متن: مکارم} عادات شاهان و محاسن شیم ایشان، یکی عطابخشی است و یکی خطابخشایی (وراوینی، ۱/۱۱۶) ║ ق۹. در عطابخشی و جوانمردی / مثل تو در جهان نمی‌یابیم (بدر شیروانی، ۴۲۹) ║ ق۱۱. همواره در سلطنت‌رانی و رضاجویی پدر و مادر و عطابخشی به برهمنان ایام را با حلیلۀ خود روپشکا به عیش و عشرت می‌گذرانید (خالقداد۱، ۳۵۱) ║ ق۱۲. عطابخشیِ این حمام کن گوش / کند مرد برهنه را گهرپوش (میر عبدالجلیل بلگرامی: خزانۀ عامره، ۵۲۸؛ پژوهشگاه علوم انسانی، ۱۳۹۰ش.) ║ ق۱۳. گر نوازی، زهی عطابخشی / جرم‌بخشایی و خطابخشی (حسینی: حسن فسایی، ۲/۱۱۱۸) ║ ۱۳۶۶ش. اینکه در تقریر آیین عطابخشی صدر خاطرنشان می‌کند که جز یک بار از شیوۀ خود در منع سائل عدول نکرد نشان می‌دهد که ناظر به روایت واقعی است (عبدالحسین زرین‌کوب: بحر در کوزه، ۴۳۲؛ علمی، ۱۳۸۶ش.) ║ ۱۳۸۸ش. ای کسی که به روآورندگانش رو می‌آورد و با لطف و عطابخشی متوجه آنان می‌گردد و با بی‌خبران از خود دلسوز و مهربان است و با محبت و عطوفت آنان را به درگاه خود می‌کشد (علی سعادت‌پرور: پاسداران حریم عشق، ۱/۳۲۶؛ احیاء کتاب، ۱۳۸۸ش.)