سپراندازی

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپراندازی ‎separandâzi‎ [<← سپر + انداز (← انداختن) + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) (مجاز) تسلیم شدن و گردن نهادن.
ق۱۱. دیدیم که ستیز و حرب علت کرب است و گریز و هَرَب سبب تیزی لهب و غضب آن اوباش عرب و به جز رفق و سپراندازی به چیز دیگر راضی نمی‌شوند (مکتوب مولانا محمدعلی: ارمغان، دورۀ شانزدهم/ ش۷‏/۵۲۱‏) ║ ۱۳۸۷ش. عقل نقاد همواره راه را برای این نکته بازمی‌گذارد که در جایی دربرابر یک ظرفیت فراخ‌تر سپر بیندازد ... اما این سپراندازی ... همواره خصلتی موقت دارد (علی پایا: آیین، ش۱۹-۲۰‏/۹۹‏)