معنی روشن‌سرشتی | فرهنگ جامع زبان فارسی

فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
روشن‌سرشتی ‎ro:šanserešti‎
(اسم) روشن‌سرشت بودن (معنای روشن‌سرشت ۲).
ق۵. معنی لطیفی روح تنکی است و باریک‌گوهری و روشن‌سرشتی چنان‌که هوای روشن (ابن سینا۱، ۵)