وضعیت: «در حال ویراستاری»
بی‌رفیقی birafiqi,-re-
(اسم) بدون رفیق بودن.
ق۸. عمرم گذشت و نآمد در پیش من رفیقی/ یاران فغان و فریاد از رنج بی‌رفیقی (ناصر بخارائی، ۳۸۶) ║ ق۹. مرجعی باشید هر سالک منقطع را که از بی‌رفیقی در غرقاب حیرت مانده باشد و از بی‌کسی بر یأس مشرف شده (عبداللّه قطب، ۴۳۹) ║ ق۱۱. ز بی‌رفیقی کس را چه غم که سایۀ شخص/ ز روح‌بخشی باد صبا پذیرد جان (فیّاض لاهیجی، ۶۱) ║ ۱۳۰۷ش. گفتیم ما جهتِ بی‌رفیقی و ندانستن راه در گرمی روز حرکت می‌کنیم (آقا نجفی، ۹۷)