وضعیت: «تأییدشده»
ابومسلمی abumoslemi [جمع: ابومسلمیان؛ <ابومسلم (نام خاص) + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
یک. (صفت) شیعه (در اصل یعنی پیرو ابومسلم خراسانی، اما در متون عامیانۀ شیعه به معنای «شیعه» به‌کار رفته‌است).
ق۱۰. زهی مسلمانی شما که من خود چندان لت خورده‌ام از دزدان ابومسلمی که تا بیست روز دیگر به خود نمی‌آیم (ابومسلم‌نامه، ۴/۳۲)
دو. (اسم) ⇅ ابومسلمییک..
ق۱۰. امیر عراق از جهت پسر و برادر، که هر دو بر ابومسلمیان یار شده‌اند، عظیم دل مشغول دارد (ابومسلم‌نامه، ۳/۴۳۳)