فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستد

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستد ‎setad‎ [گونۀ دیگر: استد]
‌یک‌. (فعل) بن ماضیِ ستدن۱.
‌دو‌. (اسم) دریافت کردن یا تحویل گرفتن چیزی از کسی یا از جانبِ کسی.
ق۶. نقش این هفت لوح چارسرشت / زابتدا جز یکی قلم ننبشت - گرنه هفت، ار چهارصد باشد / زیر یک داد و یک ستد باشد (نظامی۵، ۳۴۸) ║ ق۱۱. عادت دادوستد دادن جان مشکل کرد / زآنکه این داد ز دنبال ندارد ستدی (کلیم، ۵۴۸)

معنی ستد | فرهنگ جامع زبان فارسی