ابتثی

وضعیت: «تأییدشده»
ابتثی ‎abtasi‎ [<← ابتث + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
(صفت) مبتنی بر ابتث.
۱۳۵۰ش. مراجع این مقاله با حروف ابتثی در آخر مشخص شده‌است (زهره سرمد: روانشناسی و علوم تربیتی، ش۲و۳‏/۴۷‏) ║ ۱۳۶۷ش. مکتبی که من می‌رفتم، شیوه‌های تعلیم جالبی داشت ... به ‌این‌ صورت ‌که الفبا را ابتدا به‌صورت ابتثی و بعد به‌شکل ابجدی یاد می‌دادند (محمداسماعیل رضوانی: کیهان فرهنگی، ش۵۸‏/۲‏) ║ ۱۳۸۹ش. در دیوان موجوده، هر غزل به ‌ترتیب حروف، هرجا که در آخر قوافی آمده، به سلسلۀ ابتثی طبع شده (یوسف بیگ‌باباپور: کتاب ماه ادبیات، ش۱۵۶‏/۱۰۳‏)