فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ساکن‌دل

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ساکن‌دل ‎sâkendel‎ [صورت تفضیلی: ساکن‌دل‌تر]
(صفت) (درمورد کسی) که هیچ‌گونه احساس ناخوشایندی نظیر اضطراب، نگرانی، خشم، ترس، درد و مانند آن ندارد پیشنهاد: درصورتی که ارجاع در ارجاع مشکلی به وجود نیاورد، می‌توان به برش معنایی متناظر در «ساکن» یا «آرام» ارجاع داد.
ق۵. اگر سکون دل به حکم رسول شرط است در ایمان، پس واجب آید تا هرکه ساکن‌دل نباشد، به قضای خدای و حکم رسول مؤمن نباشد؟ (سورآبادی۱، ۱‏/۴۳۶‏) ║ ق۶. حمدون قصّار ... گفت نزدیک من زهد آن است که بدانچ در دست توست، ساکن‌دل‌تر باشی از آنچ در ضمان خداوند است (عطّار۲، ۱‏/۳۳۴‏)