فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شوخ‌سرشتی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
شوخ‌سرشتی ‎šuxserešti‎
(اسم) شوخ و بذله‌گو بودن.
۱۳۴۱ش. شوخ‌سرشتی فرمانروای پیر همیشه با نخستین غُلپ شراب موز شکفته می‌شد و این نیز با دیوانگی آمیخته‌ بود (کیانوش۲، ۱۴)

معنی شوخ‌سرشتی | فرهنگ جامع زبان فارسی