فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستم‌کرده

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌کرده ‎setamkarde‎
← ستم‌دیده.
ق۶. تُظْلَمُونَ: ستم‌کرده شوید [ق:۲۸]. (۲۷۲:۲) (فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۴۹۳‏) ║ ق۷. مَظْلُومًا: ستم‌کرده [ق:۵۵]. (۳۳:۱۷) (فرهنگنامۀ قرآنی، ۳‏/۱۳۸۲‏) ║ ق۸. مَظْلُومًا: ستم‌کرده [ق:۹۱]. (۳۳:۱۷) (فرهنگنامۀ قرآنی، ۳‏/۱۳۸۲‏) ║ ق۹. المَظلوم: ستم‌کرده (دهار، ۱‏/۵۹۱‏)

معنی ستم‌کرده | فرهنگ جامع زبان فارسی