فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سبیل تابیده

وضعیت: «منتظر ویراستاری»
سبیل تابیده ‎sebiltâbide‎
‌یک‌. (اسم) کسی که سبیل های خود را به دو طرف صورت کشیده و انتهای آن را به طرف بالا تابیده است.
۱۳۲۵ش. پیرزن گفت: چی می‌دهی؟ گفت: یک دیگ، یک خر و یک دبه. دیگ را هروقت کف‌گیر بزنی، هر خوراکی بخواهی بهت می‌دهد و خر هم برات اشرفی بیرون می‌دهد، دبه هم هروقت کسی ستمی بهت کرد که زورت بهش نرسید، صدا می‌زنی: صد سبیل‌تابیدة چماق‌به‌دست! از دبه چماق‌به‌دست‌ها بیرون می‌آیند و حریفت را از میدان در می‌کنند (صبحی، ۱‏/۱۰۵‏)
‌دو‌. (صفت) ⇅ سبیل تابیده‏‌یک‌..
۱۳۷۷ش. شنیده‌بودم وقتی هفده‌ساله بود یک بار مدرسة نظام را با آن‌همه میرپنج و امیرلشکرِ سبیل‌تابیده درهم ریخته‌بود (جولایی۲، ۸۵)

معنی سبیل تابیده | فرهنگ جامع زبان فارسی