فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اپیکوریستی

وضعیت: «تأییدشده»
اپیکوریستی ‎epikuristi‎ [<← اپیکوریست + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
(صفت) (فلسفه) مبتنی بر اپیکوریسم.
۱۳۸۲ش. در این نقد ما نیز مفهوم لذت کودک را از منظری اپیکوریستی مطرح می‌کنیم (محسن هجری: کتاب ماه کودک و نوجوان، ش۷۳‏/۷۳‏) ║ ۱۳۸۴ش. در این دوران گذار... ساختار خانوادگی و منزلت اجتماعی ناشی از آن فوراً با مصلحت‌اندیشی و لذت‌های اپیکوریستی آنی... معاوضه می‌شود (ایرج اسماعیل‌پور قوچانی: سمرقند، ش۱۱و۱۲‏/۱۶۲‏)

معنی اپیکوریستی | فرهنگ جامع زبان فارسی