وضعیت: «در حال ویراستاری»
وحشت‌زدا(ی) vahšatzodâ(y)
(صفت) ۱. (کسی یا چیزی) که نگرانی و غم را از دل انسان بیرون می‌برَد؛ غمگسار.
ق۶. وحشتی داری برو با وحش صحرا اُنس گیر/ کز میان اِنس و جان وحشت‌زدایی برنخاست (خاقانی۱، ۷۴۶) ║ خدمتگار محقّق، ... به چشمۀ حیاتِ مشاهدۀ وحشت‌زدای راحت‌افزای، به‌غایت آرزومند و نیازمند و متعطّش و متشوّق می‌باشد (خاقانی۲، ۱۸۰)
۲. (کسی یا چیزی) که آزرگی، اختلاف یا دشمنیِ ایجادشده میان دو یا چند نفر را از میان می‌برد.
ق۱۲. شاه ولی خان وزیر به اظهار رفق و دلاسا و دلداری و مدارا پرداخت و به کلمات وحشت‌زدای تسلی‌افزا خان مزبور را به تکلیف دریافت سعادت حضور ساطع‌النور راغب می‌ساخت (حسینی منشی، ۳۲۲)