فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستان

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستان۲ ‎setân‎ [گونۀ دیگرِ ستون]
⇐ ستون.
ق۱۳. هر به چند قدم ستانی به ترکیب خاص به زمین فروکرده و در سر آن فانوس از آینه ساخته (علوی شیرازی، ۷۱) ║ اطراف آن ستان‌های بسیار بلند قوی که هریک دو بغل قطر دارد کار گذاشته‌اند، غرفه‌ها و غلام‌گردش‌ها و گوشه‌ها بسیار دارد (علوی شیرازی، ۱۰۲)

معنی ستان | فرهنگ جامع زبان فارسی