فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

صفاوصمیمیت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
صفاوصمیمیت ‎safâvosamimiyyat, safâ va samimiyyat‎
(اسم) حالتی از راحتی، نزدیکی و صداقت در روابط انسانی که در آن رابطه بدون اجبار و بدون نیاز به ریاکاری یا تصنّع است.
۱۳۳۶ش. در میان دروغ‌ها و دغلی‌ها چه چیز حقیقت دارد؟ ... رفاقت دروغ بود، عشق دروغ بود، دانش و دانائی دروغ بود، صفاوصمیمیت دروغ بود (پرویزی، ۲۰۲) ║ ۱۳۶۷ش. برخلافِ خواستۀ دولتیان و نقشه‌ها و تمهیدات، بین این دو برادر صفاوصمیمیت زایدالوصفی برقرار بود و هرگز کدورتی به‌ میان نیامد (مسعود سالور، ۴۶) ║ ۱۳۷۵ش. شب چهارشنبه‌سوری در محله‌مان غوغایی می‌شد. محله اعیان‌نشین نبود، اما همان همسایه‌هایمان که مثل خودمان زندگی بخورونمیری داشتند، دنیایی صفاوصمیمیت در دل‌هایشان خانه داشت (پژواک، ۱۴)
ارجاعات: صفا(ء)

معنی صفاوصمیمیت | فرهنگ جامع زبان فارسی