فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زغالین

وضعیت: «در حال ویراستاری»
زغالین ‎zoqâlin‎
(صفت) ۱. پوشیده‌شده با گَردِ زغال۱.
ق۱۴. در‌ میان ایشان چند نفر عملۀ آتش بودند با دست‌و‌روی سیاه، ذغالین و جامۀ چرکین که گویا به ‌عمر خود صابون ندیده‌است (امین‌الدوله، ۳۱۸)
۲. (مجاز) همراه با احساسات شدیدی نظیر خشم، اندوه و مانند آن.
۱۳۶۲ش. عباسجان نه میل بر هم زدن حال خود داشت و نه یارای آنکه در نگاه زغالین پدر بنگرد، اما این بدان معنا نبود که عباسجان نیشتر نگاه پدر را بر کنار پیشانی خود حس نکند و زهر چشم‌های او را در قعر قلب خود وانگیرد (دولت‌آبادی۱، ۹‏/۲۳۲۳‏)

معنی زغالین | فرهنگ جامع زبان فارسی