شعر

وضعیت: «در حال ویراستاری»
شعر۲ ‎ša’r‎
(اسم) دانستن و دریافتن چیزی؛ ادراک.
ق۵. حکم نبض اندر اختلاف و نظام مانندۀ حکم ایقاع است ـ و شعر که اندر وی متّفق و نامتّفق است (ابن سینا۱، ۳۱) ║ ق۶. اصل شعر علم بُوَد به امری دقیق (ابوالفتوح، ۱‏/۱۲۱‏) ║ ق۱۰. بِنْتُ الفکر: رأی و تدبیر و شعر (محمد جنابذی، ۳۰۲) ║ ۱۳۳۶ش. کم‌کم ایمان آدم به حافظه و ذهن خودش از میان می‌رود. دیگر شعر و حافظه به وجود حکومت نمی‌کند، بلکه تقویم است که کار مغز را انجام می‌دهد (پرویزی، ۱۱۲)