فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عصیان‌کاه

وضعیت: «در حال ویراستاری»
عصیان‌کاه ‎osyânkâh,es-‎
(صفت) (کسی) که (مجازاتِ) گناه و جُرمِ انسان را کاهش می‌دهد.
ق۹. عصیان‌کاهِ جنایت‌آمرز/ اول‌گیرِ نهایت‌آمرز (جامی۳، ۲‏/۲۲۶‏) ║ ق۱۰. سبک‌عتاب شفیعا گران خطابخشا/ که هست مهر تو طاعت‌فزای عصیان‌کاه (نظیری، ۴۷۷)