فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رفقت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
رفقت ‎rofqat, ref-, raf-‎
(اسم) ۱. همراه و هم‌سفر بودن.
ق۵. آن‌که به نفس حج کند او را از رفقت چاره نیست (مستملی، ۳‏/۱۰۹۵‏)
۲. (درمورد کسی) دوستی و ارتباط صمیمانه با او داشتن.
ق۸. رفقتِ جاهل فضیحت است (باخرزی، ۲‏/۲۷۸‏)

معنی رفقت | فرهنگ جامع زبان فارسی