فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتاق‌خواب

وضعیت: «تأییدشده»
اتاق‌خواب ‎otâqxâb، نیز: otâqexâb‎ [<← اتاق + خواب>]
(اسم) هر یک از اتاق‌های خانه که معمولاً برای خواب و استراحت از آن استفاده می‌شود؛ اتاقِ خواب.
ق۱۳. اوطاق خواب شاهزاده را زن کینیاز قالیدسین خود زینت داده، رختخواب بسیار ممتاز ترتیب داده‌ بود (بهاءالملک، ۱۹۳) ║ کنیز در را گشوده مردی را دید که بدون سؤال ‌و جواب داخل شده به‌سمتِ اطاق خواب می‌رود (دولت علیّه، ۲‏/۱۲۱۵‏) ║ ق۱۴. امپراطور خودش آمد منزل ما را حتی اطاق ‌خواب را خودش در باز کرده نشان داد (ناصرالدین شاه۳، ۱‏/۲۱۳‏) ║ ۱۳۰۵ش. صاحب‌منصب قزاق ... به اطاقِ خواب پیرمرد داخل شد (مشفق۲، ۱۸) ║ ۱۳۳۷ش. این قسمت را از مجله جدا ساخته قاب کنید و در اتاق خواب بیاویزید (پزشکزاد۴، ۲۱۰) ║ ۱۳۶۸ش. در طبقهٔ دوم، اتاق‌های خواب قرار داشت که به دو دسته تقسیم می‌شد (نجفی۱، ۱‏/۱۴۰‏) ║ ۱۳۸۹ش. دیدم ویدئوهه رو داد دست تقی و سریع با حبیب رفتن تو یه اتاق که درش کنار در اتاق‌خواب بود (سیامک گلشیری، ۷۶)

معنی اتاق‌خواب | فرهنگ جامع زبان فارسی