فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌دایه

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌دایه ‎ebnedâye, ebno, -da’ye‎ [<از عربی ابن‌دأیة>؛ (در عربی کنیۀ کلاغ است)]
(اسم) کلاغ.
ق۷. لشکر مغول ... آنچ مردینه بودند تا اطفال شیرخواره را پستان مَنیّت در دهان حیاة نهادند و دایه از ابن‌دایه ترتیب دادند، یعنی به کلاغان سپردند (جوینی، ۱‏/۱۰۷‏)

معنی ابن‌دایه | فرهنگ جامع زبان فارسی