سحروجادو

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحروجادو ‎sehrojâdu‎ [صورت نحوی: سحر و جادو؛ فعل همایند: کردن]
(اسم) ۱. ← سحر‏۱.
ق۹. ساحر و کافر شیاطین بودند که مردمان را سحروجادو تعلیم می‌کردند و نیرنجات و حیلی که فراهم نهاده‌بودند می‌آموختند و آنچه فروآوردند بر دو فرشته که به بابل بودند یکی هاروت و دوم ماروت (ابوالمحاسن جرجانی، ۱‏/۱۲۷‏) ║ ق۱۱. هرگاه ناخن اسب را در خانه دفن کنند بدان خانه و صاحبان خانه سحر و جادو کار نکند (بیگدلی، ۳۰۸) ║ ق۱۲. ازروی سحروجادو، ابلیس را حاضر ساخت و تعظیمش به‌جا آورده، عرض حال خود کرد (حاتم‌نامه۱، ۲۳۷) ║ ۱۳۱۶ش. می‌پنداشتند که کسی با ایشان شوخی کرده‌است یا اینکه زبردستی در علوم سحروجادو توانسته‌است یک تن را دو بار آشکار کند (نفیسی۲، ۲۲۸) ║ ۱۳۳۴ش. موقع آن رسید که اسمال با علم سحروجادو و چشم‌بندی دستمال را بدوزد (مدنی۲، ۵) ║ ۱۳۴۸ش. حاج‌آقایم می‌گفت محمدحسین قدرت روحی دارد امّا مردم شهر می‌گفتند کارش سحر‌و‌جادوست (دانشور۱، ۷۴) ║ ۱۳۷۰ش. نمی‌دانم چه سحروجادویی کرده‌ای که نمی‌توانم فراموشت کنم (شیرزادی، ۲۰۶) ║ ۱۳۷۸ش. زن دکتر گفت عزیزم، احتیاج سلاح پرقدرتی است، حالا دیگر فلسفه‌بافی و سحروجادو بس است، بهتر است دست همدیگر را بگیریم و زندگی‌مان را بکنیم (مشیری، ۳۴۰)
۲. ← سحر‏۲.
ق۱۴. چنان بشکن دل دشمن که بشکست/ ید بیضای موسی سحروجادو (ادیب‌الممالک، ۲‏/۳۶۸‏) ║ تماشاخانۀ بسیار خوبی است، مثل این تماشاخانه هیچ‌جا ندیده‌بودیم، در اغلب پرده‌ها شبیه به سحروجادو بود که انسان از مشاهدۀ آن مات و متحیر می‌ماند (مظفرالدین شاه، ۱۳۸)
۳. ← سحر‏۴.
۱۳۱۶ش. مانند آن است که خوراک مردم سحروجادو دارد و به‌محض این‌که داخل معدۀ شما شد شما را اسیر و دست‌نشاندۀ خداوند خود می‌سازد (نفیسی۲، ۲۷۱)