ابیالوس

وضعیت: «تأییدشده»
ابیالوس ‎eb(i)yâlus, ab-‎ [<از یونانی ēpíălos>؛ (انقیالوس ظاهراً مصحّفِ این واژه است.)]
(اسم) (پزشکی کهن) نوعی تب ناشی از عفونت بلغم زجاجی که در نتیجهٔ آن بدن بیمار از درون سرد و از بیرون گرم و دچار لرز می‌شود.
ق۴. دو تبِ دیگر بُوَند یکی را ابیالوس خوانند و دیگر را لیفوریا و من این بیماری‌ها را اکنون یاد کنم (اخوینی، ۷۵۵) ║ سبب این تب‌ها بلغم زجاجی بود ... چو این بلغم بپوسد از سردیِ این بلغم کی هست، باطنِ تن سرد گردد و این را ابیالوس گویند (اخوینی، ۷۵۶) ║ علاج ابیالوس و زمهریری که اندرو لرزه بود و گرم گشتن نبود و علاجِ آنک هم اندرزمان سرد یابد و هم اندرزمان گرم یکی بُوَد (اخوینی، ۷۵۷)