فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کلاش

وضعیت: «در حال ویراستاری»
کلاش ‎kelâš‎ [گونۀ دیگرِ کلاشینکف]
⇐ کلاشینکف.
۱۳۶۴ش. نوک کلاشش را رو به هوا گرفته‌ بود و عباس شام غریبی، دست بر شانه‌اش داشت و با یک دست به ریش‌هایش ور می‌رفت (مخملباف۱، ۲۳۲) ║ ۱۳۷۵ش. صبح زودی بوده که صدای شلیک سه‌چهار رگبار کلاش را شنیده‌ بودند (مندنی‌پور۱، ۱‏/۴۴۲‏) ║ ۱۳۸۷ش. لولۀ تانک مستقیم سینۀ تو را نشانه گرفته‌ بود ... یک‌هو از جا دررفتم ... پرت شدم هوا و کلاش را مسلح کردم (امیرخانی، ۳۸)

معنی کلاش | فرهنگ جامع زبان فارسی