فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپرگیری

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپرگیری ‎separgiri‎

۱۳۶۸ش. زورخانه محلی بود که در آن ورزش باستانی انجام می‌گرفت ... در میل گرفتنی که گرز و شش‌پر و کله‌گاوی را در جنگ به‌کار ببرند و چرخیدنی که سرشان از بلوای جنگ و غوغای آن به دَوَران نیاید و کباده‌ای که کمان‌کشی و سپرگیری را تمرین بکنند (شهری۲، ۵‏/۲۴۴‏) ║ ۱۳۷۰ش. زال در سواری و سپرگیری و ژوبین‌افکنی و برگرفتن هم‌نبرد از پشت زین بر همه پیروز می‌شود (شاهرخ مسکوب: ایران‌نامه، ش۳۷‏/۲۷‏) ║ ۱۳۷۵ش. تفنگ به دوش گرفتن ... قزلباش را که قرن‌ها و نسل‌ها سواره بوده و سوارکاری و شمشیرزنی و سپرگیری و غیره را از لوازم جنگ‌های سنتی که به آن عادت کرده و نشانۀ شهامت می‌دانست خوشایند نبود (حسن شایگان نیک: ایران‌شناسی، ش۲‏/۳۶۰‏)

معنی سپرگیری | فرهنگ جامع زبان فارسی