فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سکاره

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سکاره ‎sekâre(a)‎
← اشکار.
ق۶. الجَمرَة: هزار سوار، و سکاره، و سنگ‌ریزه (کرمینی۱، ۱‏/۱۱۷‏) ║ ق۱۲. پس آن‌گه نِه بر وی آن سکاره/ به نشگرده وُرِب بر تست چاره (یوسف حسین، ۴۷۲)

معنی سکاره | فرهنگ جامع زبان فارسی