وضعیت: «تأییدشده»
ابرکف abrkaf [<← ابر۱ + کف «پنجه»>]
یک. (صفت) (مجاز) بسیار بخشنده و سخاوتمند.
ق۵. ای به هنگام سخا ابرکف و دریادل / مشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل (قطران، ۲۰۳) ║ ق۶. دریادل و مه‌طلعت و خورشیدضمیری / باران‌سپه و ابرکف و برق‌سنانی (امیر معزی، ۷۹۶) ║ ق۷. وارث ملک سلیمان عضدالدّین سعد آنک / حاتم ابرکف و رستم لشکرشکن است (فرید احول، ۳۸) ║ ق۱۲. شهنشاه دریادل ابرکف / اَبَر طبع او چه گهر چه خزف (نشاط، ۲۹۲) ║ ق۱۳. پادشاه عادل باذل، شهریار ابرکف دریادل (قائم‌مقام۱، ۱۶۳)
دو. (اسم) ⇅ ابرکفیک..
ق۶. کیوان‌سخطی مِهراثری چرخ‌محلی / باران‌حشمی ابرکفی بحرنوالی (امیر معزی، ۸۲۵) ║ ابرکفا از کرام نیست چو تو یک جواد / بحردلا بر سخن نیست چو من یک سوار (خاقانی۱، ۱۵۸) ║ ق۹. ای ابرکف و بحردل و کوه‌وقار / جم‌رفعت و کی‌طلعت و کسری‌آثار (آذری، ۳۰۴)