وضعیت: «تأییدشده»
ابکمی abkami [<← ابکم + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ناتوانی در سخن گفتن؛ گنگی.
ق۶. عالی عبارت خوش عذب فصیح تو / از الکن الکنی بَرَد از ابکم ابکمی (سوزنی۱، ۲۹۸) ║ ق۱۴. آغاز هر کار ستایش کردگار باید که ... با همۀ ابکمی ما را ناطق ... فرمود (افضلالملک، ۲۵)