وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
بومادران bumâdarân [گونۀ دیگر: بوی‌مادران]
(اسم) ۱. (گیاه‌شناسی کهن) بوی‌مادران ؛ ← برنجاسف.
ق۱۲. برنجاسف ... به یونانی ارطیه‌ماسیا و به عربی سویلا و به فارسی بومادران و به شیرازی برتراسک نامند. ماهیت آن، نباتی است ... گل آن مانند گل شبت چتردار (عقیلی خراسانی، ۲۱۳)
۲. (گیاه‌شناسی) هریک از گیاهان معطر علفی و چندساله از تیرهٔ کاسنیان، با ساقه‌ای ایستاده به ارتفاع حدوداً ۶۰ تا ۸۰ سانتی‌متر، برگ‌های معطر سرنیزه‌ای‌شکل با تقسیمات شانه‌مانند ریز و پوشیده از کرک و گل‌های بسیار کوچک به رنگ‌های زرد یا سفید که به‌صورت گروهی در انتهای ساقه می‌رویند، قسمت‌های مختلف این گیاهان، به‌خصوص برگ‌ها و سرشاخه‌های گلدار آنها، کاربرد دارویی دارند.
ق۱۴. ما میل کردیم سمت دست چپ که آب ناریان می‌ریزد ناهار بخوریم. جای خوب و چمنی بود. گل‌های بومادران و غیره داشت (ناصرالدین شاه: گنجینهٔ اسناد، ش۲۱-۲۲/۳۹؛ ۱۳۷۵ش) ║ ۱۳۳۴ش. دَم‌کردهٔ بومادران مخصوصاً گل آن در طلایی کردن موی سر نوزاد بی‌اثر نیست (جزایری، ۲۵۳) ║ ۱۳۴۸ش. برای اینکه درد زن پابه‌زا تندتر بشود دستور می‌داد که گل بومادران بجوشانند و به او بخورانند (کتیرایی۱، ۲۴) ║ ۱۳۶۹ش. از گیاهان علفی تنوع بیشتری به چشم می‌خورد که در بین آنها گل‌های وحشی مخصوص ارتفاعات نیمه‌خشک نظیر قدومه، بومادران ... فراوان بوده و در فصل بهار زیبایی خاصی به منطقهٔ جزایر دریاچهٔ اورمیه ارزانی می‌دارند (بهروز خاماچی: رشد آموزش جغرافیا، ش۲۲/۴۷) ║ ۱۳۹۲ش. عصارهٔ گیاه بومادران و مصرف عسل، به میزان معنی‌داری طول مدت خون‌ریزی و مقدار خون‌ریزی عادت ماهیانه را کاهش داده‌است (پروین احسانی و دیگران: زن و فرهنگ، ش۱۸/۱۳۷)