وضعیت: «در حال ویراستاری»
مشک‌سرشت moškserešt
(صفت) (درمورد جایی یا چیزی) آمیخته با مشک و خوشبو ؛ مشکین‌سرشت؛ معنبرسرشت.
ق۶. صحن صحرا ز لطف و رحمت او چو بهشت است و روی خاک ز لطف و رأفت او چو زمین عدن مُشک‌سرشت است (راوندی، ۲) ║ ق۸. جنبش بادهای مُشک‌سرشت/ بازکرده دریچه‌های بهشت (امیر خسرو۳، ۲۹) ║ پس نویسم به کلک مُشک‌سرشت/ نام این هشت خانه هشت‌بهشت (امیر خسرو۳، ۳۵) ║ کاروان زآن زمین مُشک‌سرشت/ سوی شهری گذشت همچو بهشت (امیر خسرو۳، ۱۶۷)