وضعیت: «در حال ویراستاری»
سگ‌سرشت sagserešt
(صفت) ۱. شکارکننده و درنده.
ق۷. گرگ‌طبعم به حمله هم‌چون شیر/ سگ‌سرشتم به حیله چون روباه (سیف فرغانی، ۱/۵)
۲. (مجاز) (کسی) که پست و حریص است.
ق۸. علوم دین ز اخلاق فرشته است/ نباشد در دلی کاو سگ‌سرشت است (شبستری، ۶۲)
۳. (مجاز) (کسی) که به رهگذران و مسافران آسیب و گزند می‌رساند.
ق۱۲. به یُمن عنایات ظل‌اللّهی و مراحم پادشاهی سالماً و غانماً از آن موزیان سگ‌سرشتِ نکبت‌توأمان، نجات یافته (حسینی منشی، ۳۹۳) ║ ق۱۳. مسافران را باید که آن راه را در شب نگذرند و در دوزچه، اگرچه مردم آن، همه سگ‌سرشت، جامه‌در، قطاع‌الطریق، ... مقام نمایند (میرزا ابوطالب، ۳۷۸)