وضعیت: «تأییدشده»
اتضاد ettezâd [<ساختۀ فارسی‌زبانان، از مادۀ عربی و به روش واژه‌سازی عربی>]
(اسم) مخالفت و ناسازگاری؛ تضاد.
ق۸. تا در میان ظلمت و نور است اختلاف/ تا در میان آتش و آب است اتضاد ـ بادا دل حسود تو در ظلمت ضلال/ بادا تن عدوی تو در کسوت حِداد (عماد فقیه۱، ۳۲۰) ║ ق۱۳. این دو دودۀ ستوده به تمدید مواصلت از کینۀ کهن درگذرند و اَطناب اتضاد را به اوتاد اتّحاد جزیل نمایند (رضاقلی خان، ۹/۳۵۳)