فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سکن

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سکن ‎s()k()n‎
(اسم) کیسه‌ای از پوست دباغی‌شدهٔ حیوان، غالباً بز یا گوسفند، که در میان اصناف سنتی بازار برای حمل، نگهداری و جابه‌جایی کالاهای خوراکی و سایر فرآورده‌های مورد نیاز به کار می‌رفت.
ق۹. سکن: کیسه‌ای است پوستین که اهل بازار مثل طباخ و عصار و بقال (نظام قاری۱، ۳۸۹)

معنی سکن | فرهنگ جامع زبان فارسی