فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سبیوش

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سبیوش ‎sebyuš, sab-‎ [گونۀ دیگرِ اسبغول]
(گیاه‌شناسی کهن) ← اسفرزه.
ق۵. بزر القطونی و حب الذرق = سبیوش (ابوسعد میدانی، ۱‏/۵۰۳‏) ║ ق۶. البزرقطونا: ... سبیوش (الابانه، ۱۵) ║ ق۹. اغلب قوت مردم مغز پنبه‌دانه و تخم سبیوش و سبستان بود (حافظ ابرو۱، ۱‏/۴۷۸‏) ║ ق۱۰. هرکس‌که تشقق زبانش باشد / تشویش به هر سخن از آنش باشد - باید که کتیره در لعاب سبیوش/ حل کرده مدام در دهانش باشد (یوسفی: انجو شیرازی، ۱‏/۵۹۲‏)

معنی سبیوش | فرهنگ جامع زبان فارسی