فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابقر

وضعیت: «تأییدشده»
ابقر ‎abqar, -er‎ [هم‌آوا: عبقر؛ <عربی>]
(اسم) (شیمی) ماده‌ای جامد و سفیدرنگ شبیه به نمک که از شوره‌زارها به‌دست می‌آید و علاوه‌بر خواص دارویی در ساخت باروت نیز به‌کار می‌رود؛ شوره.
ق۸. دَنقَر: اَبقَر خوانند و طبیعت وی گرم و خشک است و در قوّة مانند نمک بُوَد، بلکه اقوی بُوَد ... و به زبان پارسی شوره گویند (حاج زین العطّار۱، ۲۷۱) ║ ق۱۱. ابقر به فارسی شوره گویند و آن از بخار مائی بر روی زمین شوره‌زار به هم می‌رسد ... و جهة علل سپرز و درد کمر نافع و مجرّب دانسته‌اند (حکیم مؤمن، ۱۰) ║ ق۱۲. ابقر به فتح همزه و سکون بای موحده و کسر قاف و رای مهمله لغت مصری است به فارسی شوره ... گویند (عقیلی خراسانی، ۹۶)

معنی ابقر | فرهنگ جامع زبان فارسی