فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دانش‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
دانش‌سرشت ‎dânešserešt‎
(صفت) ۱. (سخن و مانند آن) که پسندیده و سودمند است.
ق۵. سخن‌هاش دُرّ است و دانش‌سرشت/ خبرهاش هریک چراغ بهشت (اسدی۳، ۱۷)
۲. (کسی) که بسیار دانا و آگاه است؛ دانشمند.
ق۶. زنِ دانش‌آموزِ دانش‌سرشت/ چو لوحی ز هر دانشی درنوشت‌ ـ سوی کشور خویشتن کرد رای/ که رسم نیا را بیارد به‌جای (نظامی۶، ۸۸)

معنی دانش‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی