فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوالبقا(ء)

وضعیت: «تأییدشده»
ابوالبقا(ء) ‎abolbaqâ(’)‎ [<عربی، به معنای «صاحب بقا»>]
(اسم) عزرائیل.
ق۶. ملک‌الموت ملکی است عظیم ... نام وی عزریائیل، کنیت وی ابوالبقا ... و بر هیچ ملک رحمت نکند (محمد طوسی، ۲۶)

معنی ابوالبقا(ء) | فرهنگ جامع زبان فارسی