فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابیون

وضعیت: «تأییدشده»
ابیون ‎abyun‎ [گونۀ دیگرِ افیون؛ (شاید املای ناقصِ اپیون)]
⇅ افیون‏۱.
ق۴. دگر ابیون و قَطری روغنِ ورد/ به گوشش درچکان تا کم شود درد (میسری، ۸۳) ║ ق۵. آن دو کیفیت به دو کوکب منسوب باشد ... چون اَبیون که اندر او سردی زحل است و خشگی عطارد (بیرونی، ۳۶۰) ║ ق۶. اگر ... قوقَبا و مرو و زراوندِ گرد و قُسط تلخ از هریکی دو دِرم‌سنگ‌ونیم، میعه و ابیون ... همه را بکوبد و به آبِ ‌سرد بسرشد و حب کند ... این حال را نیک بُوَد (تفلیسی۲، ۴۳۶)

معنی ابیون | فرهنگ جامع زبان فارسی