فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوالهول

وضعیت: «تأییدشده»
ابوالهول ‎abolhowl‎ [<عربی، در عربی صورت ابوالاهوال و بعضی صورت های دیگر هم دارد>؛ (در اصل مجسمۀ سنگی باستانی با سری شبیه به انسان و حیوان و بدن شیر، در نزدیک اهرام ثلاثۀ مصر؛ نیز موجودی با همین شکل در افسانه‌های یونانی؛ باستان‌شناسان به هر مجسمۀ باستانی که تن شیر و سر انسان داشته باشد ابوالهول می‌گویند.)]
(اسم) (مجاز) چیزی یا کسی که باعث ترس و وحشت شود.
ق۱۴. شیشۀ‌ عمر این ابوالهول‌ها و مخصوصاً این قوی‌هیکل در دست ماست (عشقی، ۱۵۷) ║ ۱۳۱۸ش. نمود همچو ابوالهول رو به ملت روس / بلای قحط‌ و غلا با قیافۀ منحوس (فرّخی ‌یزدی، ۱۵۱) ║ ۱۳۲۹ش. در عنوان سلامت ملی محکمۀ هول و هراس ساختند که در مملکت ابوالهولی شد (مخبرالسلطنه، ۳۰۱) ║ ۱۳۷۹ش. انسان در برابر راز هولناک مرگ و میرایی‌اش، رودررویِ این ابوالهول، راه و رفتارهایِ گونه‌گونی پیش می‌گیرد (خرّمشاهی، ۸۸)
مثل ابوالهول
ترسناک و بدهیبت.
۱۳۳۸ش. همین‌قدر مثل مجسمۀ ابوالهول دیگر در این خانه جلوی چشم من نمی‌گردد که صبح به صبح از دیدارش بخواهم کفاره بدهم (افغانی، ۶۲۱) ║ ۱۳۷۸ش. دستی به سبیلم کشیدم: نمی‌شد مثل ابوالهول بایستم و نگاهش کنم. باید کاری می‌کردم که می‌فهمید خیلی دمغ شده‌ام (کاتب، ۱۴)
ترکیبات دیگر: مثل مجسمۀ ابوالهول

معنی ابوالهول | فرهنگ جامع زبان فارسی