وضعیت: «در دست علوم انسانی»
سپاه‌دار sepâhdâr [جمع: سپاه‌داران]
⇐ سپهدار.
ق۵. تو شاد بنشین کوشش به بندگان بگذار/ اگرچه لشکرساز و سپاه‌دار تویی (مسعود سعد، ۲/۷۳۷) ║ ق۶. کنون که سوی خراسان همی سپاه کشی/ هزار شاه چو کسری سپاه‌دار تو باد (امیر معزی، ۱۴۱) ║ ق۷. سلطان جمعی را از سپاه‌داران لشکر فرمان داد تا در لشکرگاه مقام کنند (عوفی۳، ۱۵۱) ║ ق۸. سلطان سنجر ... خدای‌ترس و شرمگین، جواد، کریم، رعیت‌دوست سپاه‌دار بود (رشیدالدین فضل‌اللّه۱۰، ۵۶) ║ ق۹. جنگ ار کنم او سپاه‌دار است/ از من یکی و از او هزار است (مکتبی، ۳۹) ║ ق۱۲. الحاصل محاربۀ حیرت‌افزایی که فلک پیر با هزاران چشم در نظارۀ آن حیران و سپاه‌دار انجم از مشاهده‌اش انگشت تحیر به دهان داشت، تا یک ساعت از شب گذشته در میان ... بود (حسینی منشی، ۴۴۹) ║ ق۱۳. یوسف رکاب‌دار و سلیمان جنیبه‌کش/ موسی سلاح‌دارش و عیسی سپاه‌دار (سروش، ۱/۲۹۱)