وضعیت: «در حال تأیید»
سبق‌خوانی sabaqxâni
(اسم) خواندنِ مداوم بخشی از کتاب نزد استاد.
ق۱۲. این دل دیوانه را گفتم که عاقل شو نشد/ آری آری طفل را میل سبق‌خوانی کجاست (اورنگ‌زیب: شبه قاره (ویژه‌نامهٔ نامهٔ فرهنگستان)، ش۴/۲۶۹) ║ لوح و قلم را خط پیشانی‌اش/ آمده سرمشق سبق‌خوانی‌اش (تأثیر، ۱۲۸) ║ تبارک‌الله از ادیب فصل ربیع که در دبستان چمن ... کودک مرا جان لاله و یاسمن را سبق‌خوانی خط ریحان گلستان و بستان فرموده (محمدابراهیم نصیری، ۲۶۸) ║ ۱۳۷۰ش. زانو زده‌اند از شوق ازبهر سبق‌خوانی/ مَن علّمنی حرفاً قد صیّرنی عبدا (عبدالحسین فرزین: رشد آموزش زبان و ادب فارسی، ش۲۴/۳۵)