سحرکاری

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرکاری ‎sehrkâri‎ [فعل همایند: کردن؛ نمودن]
(اسم) ۱. ← سحرآفرینی‏۲.
ق۶. چون مرا دولت تو یاری کرد/ طبع بین تا چه سحرکاری کرد (نظامی۵، ۳۵۴) ║ ق۷. چه فسون‌گر است طبعم که به سِحرکاری خط/ سخن خیال از وی سپرد بنای محکم (لویکی، ۲۰۳) ║ ق۱۱. کند کلکم ز فیض سحرکاری/ به وصف صورتش معنی‌نگاری (منیر لاهوری، ۲۶۲) ║ ق۱۳. دیگر مستر «رچ»، او نیز از شرفای عدالت است. زن او مسس «رچ» در فن نواختن موسیقی و ساز چنگ مهارت تمام دارد. چند دفعه که وارد آن خانه شدم برای ضیافت طبع من بدان شغل اقدام و آن‌قدر سحرکاری نمود که حس در بدن من نماند و عقل ازسر پرید. (میرزا ابوطالب، ۹۳)
۲. ← سحر‏۱.
ق۶. خواب غمزه‌ش به سحرکاری خویش/ بسته خواب هزار عاشق بیش (نظامی۵، ۲۱۷) ║ ق۱۲. سحرکاری‌های چرخ از اختلاط بی‌نسق/ خشکی اطوار مردم را سریشم کرده است (بیدل، ۱‏/۶۰۵‏)