وضعیت: «در حال ویراستاری»
بی‌اطلاعی biettelâ’i
(اسم) بی‌اطلاع بودن؛ ناآگاهی و بی‌خبری یا عدمِ شناخت و دانش.
ق۱۳. ظاهراً زمینش چندان استعداد نخل نداشته ... نکتۀ عمده هم بی‌اطلاعی و تنبلی اهالی آنجاست که جز زراعت دیم هنر دیگر ندارند (نجم‌الملک، ۴۱) ║ ق۱۴. تمام کارها به‌واسطۀ بی‌اطلاعی به اشتباه می‌گذرد (خفیه‌نویسان، ۶۷۴) ║ ۱۳۰۱ش. هر قدر هم مملکت خراب و بی‌نظم باشد باز آنطور نیست که شما از نادانی و بی‌اطلاعی زنی استفاده کنید و به‌وسیلۀ او به مقامات عالی برسید (مشفق۱، ۲۳۵) ║ ۱۳۳۱ش. با وجود بی‌اطلاعی کامل از فعالیت‌های سیاسی من ... ترس برش داشته بود (علوی۲، ۱۵۳) ║ ۱۳۶۴ش. نباید از بی‌اطلاعی پزشکان هاتی و سایر کشورهای جهان حیرت کرد زیرا تحصیلات طبی آن‌ها نظری است نه عملی (منصوری، ۲/۹۰۲) ║ ۱۳۹۷ش. ناتوانی انسان در برابر نیروهای طبیعی و بی‌اطلاعی او از علل حوادث، خواه نا‌خواه او را در برابر انبوهی از بیم و امید قرار می‌داد که نام آن را جبر می‌نهاد (محمد یوسفی: تاریخ پژوهی، ش۷۳/۱۳۳)