ا

وضعیت: «تأییدشده»
ا۷ ‎â‎
(پس‌وند) در دورۀ صفوی، به پایان نام‌های خاص مردان یا صورت کوتاه‌شدۀ آن‌ها اضافه می‌شده و برای تحبیب و احترام به‌کار می‌رفته‌است (این پسوند هنوز در نام‌هایی مانند صدرا و فخرا دیده می‌شود).
ق۱۰. پروانچۀ مطاعه به اسم وزارت‌پناه غیاثا عطاءاﻟﻠﻪ، وزیر آذربایجان، فرستادیم (اسناد شاه طهماسب، ۳۵۷) ║ ق۱۱. مدتی است که از فیض صحبت حضرت میرزا صایبا بهره‌مند و کتابت دیوان او می‌کند (نصرآبادی۱، ۱‏/۵۵۹‏) ║ ق۱۲. گفتند خوشا حال گذشتگان که ملک‌الشعرائی طالبا ندیده، از جهان برفتند (شیرعلی لودی، ۷۲)