وضعیت: «در حال تأیید»
بی‌استطاعتی bi’estetâ’ati
(اسم) بی‌استطاعت بودن.
ق۱۰. چه شَبه خزف‌ریزه‌ای که در جویبار بی‌استطاعتی بر ساحل کم‌بضاعتی از تندباد غرور و امواج جهالت و شرور افتد، در نظر غواصان بحار افضال ... چه قدر و مقدار داشته باشد (دوغلات، ۲۳۳) ║ ق۱۱. میرزا از بی‌استطاعتی هر روز میهمان قبیله‌ای می‌شد و هر شب به زمین‌داری پناه می‌گرفت و از منقصت فطری در حجاب پندار مانده و از سعادت ملازمت و موافقت چنین ولی‌نعمتی محروم بوده (علّامی، ۱/۴۶۵) ║ ق۱۲. عرض کردند که زمستان نزدیک رسیده و دواب و اسباب سفر ملازمان رکاب در سیاق استرآباد بسیار تلف گردیده و مردم طاقت سفر در موسم شدت سرما ندارند و عذر بی‌استطاعتی و بی‌سامانی پیش می‌آرند (حسینی منشی، ۱۱۷) ║ ق۱۴. چند نفری را ... که فهمیدند بی‌بلیت‌اند به‌واسطۀ فقر و بی‌استطاعتی آن‌ها متعرض نشدند (فراهانی، ۱۸۶)