فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرگاهی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرگاهی۱ ‎sahargâhi‎
(صفت) ← سحری۱‏‌یک‌..
ق۱۰. سمن را رعشه دریابد گر از باد سحرگاهی/ بر اندام چو گل لرزیدن پیراهنت بیند (محتشم، ۲‏/۹۵۷‏) ║ ق۱۱. از اثر اوفتاده‌بود مرا/ گریه و نالۀ سحرگاهی (طالب آملی، ۱۰۶۱) ║ ق۱۲. یا انجم سطع فلک و صبح جهانم/ از اشکِ سحرگاهی و از آهِ پگاهی (حزین، ۶۲۳) ║ ق۱۳. ما گوش بر افسانة زهّاد نداریم/ کاوراد سحرگاهی ما جام شراب است (مستوره، ۲۳) ║ ۱۳۱۶ش. نسیم سحرگاهی و هوای ملایم و آزاد شب او را به‌خود آورد و متدرجاً از خواب یا بی‌هوشی بیدار گردید و بلافاصله به‌یادِ بشارت و یاسمن افتاد (مؤتمن، ۲۴۶) ║ ۱۳۵۰ش. خسته می‌شوم. نَفس هوای سبک سحرگاهی از پشت میله‌های روزن... زندگی هم‌چنان شیرین است (به‌آذین۴، ۲۸) ║ ۱۳۷۹ش. در تاریک‌روشنِ سحرگاهی، مرد... خواب‌زده و خمیازه‌کشان می‌آید، محوطة درختِ انجیرِ معابد را جارو کند (محمود۲، ۲‏/۹۱۱‏)

معنی سحرگاهی | فرهنگ جامع زبان فارسی