وضعیت: «تأییدشده»
ابرک۲ abrak [گونۀ دیگر: ابرق۲؛ <از سنسکریت abhraka->؛ (امروزه این واژه در افغانستان به همین معنی کاربرد دارد.)]
(اسم) (کانی‌شناسی کهن) طلق؛ میکا.
ق۱۰. رای‌زاده گفت: ببین، آن چیزی که تو طلب داری، با خود آورده‌ام. دست در بغل انداخت و آن ورق ابرک برآورد ... پس رای‌زاده آن را در آتش انداخت ... بر طلق آتش اثر نکرد (حاتم‌نامه۲، ۴۱۰) ║ ق۱۲. طَلْقیِه آن است که ناخن همچون ابرک سپید و برّاق و سهل‌الانکسار شود (ارزانی۱، ۲۱۹) ║ طلق... به فارسی ابرک و بهودل نیز و به هندی ابهرک نامند ... جسمی معدنی است ... و سه صنف می‌باشد (عقیلی خراسانی، ۵۸۷) ║ درون با ابرک و کاغذ باندای / ز اسلیمی خطائی نقش بنمای (یوسف حسین۱، ۳۰) ║ ق۱۴. ادویۀ مستعمله در قلاع حار و بارد و آکله فم: زُرور و گل سرخ، صندل سفید، ... ابرک کشته، لسان‌الحمل (شمس‌الدین احمد، ۱/۲۶۴)