وضعیت: «در حال ویراستاری»
کفایت‌کننده kefâyatkonande
(صفت) (کسی) که نیازها را برآورده می‌کند و امور را به بهترین شکل انجام می‌دهد، به‌گونه‌ای که به دیگری نیاز نباشد.
ق۵. خدای است بسندکار بندۀ خویش را. کفایت‌کننده بندگان خویش را (سورآبادی۱، ۳/۲۱۶۴) ║ ق۶. ما را خدای بس است و کفایت‌کننده (ابوالفتوح، ۵/۱۶۸) ║ آن را که خدای کفایت‌کننده بوَد، او از خلق بی حاجت بوَد (هزار حکایت، ۱/۱۰۴) ║ ق۸. کهیعص: ... یعنی خداوندِ کفایت‌کنندهٔ راه‌نمایندهٔ تأیید‌کنندهٔ دانای راست‌گوی (شریف جرجانی، ۷۶) ║ ق۹. «کهیعص» نامی است از نام‌های خدای تعالی ... اشارت در کاف آن است که او بسنده و کفایت‌کنندهٔ خلقان است (ابوالمحاسن جرجانی، ۶/۵)