فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شفق‌آسا

وضعیت: «در حال تأیید»
شفق‌آسا ‎šafaqâsâ‎
(صفت) که از نظر ویژگی‌هایی مانند رنگ و جلوه شبیه شفق است ؛ شفق‌مثال؛ شفق‌وار؛ شفق‌وش.
ق۶. کِهتر از خجلت آن نواضر ایادی با حواضر و بوادی در محاضر و نوادی صبح‌وار، سردنفَس و شفق‌آسا سرخ‌روی مانده‌است (خاقانی۲، ۲۲۰) ║ ق۸. ز جیبِ صدق همچون صبح‌ روز روشنی یابی / اگر گیری ز مهرِ دل شفق‌آساش دامن را (ابن بزّاز، ۷۸۳) ║ ق۱۱. سیل خون از کمر کوه به هامون رسید و خاک و خاشاک آن دشت چون لاله طبرخون گشته در دامن آن شفق‌آسا عیان گردید (میرزا بیگ‌بن حسن جنابدی: روضة‌الصفویه، ۱۹۳؛ بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، ۱۳۷۸ش) ║ ق۱۲. ناخورده می نبْوَد عجب در خط شفق‌آساش لب / گردد شفق پیدا به شب چون خور نهان شد پیکرش (نشاط، ۲۱۶)

معنی شفق‌آسا | فرهنگ جامع زبان فارسی