وضعیت: «در حال تأیید»
دلیلیت daliliy(y)at
(اسم) معنای دلیل ۱.
ق۹. جمع علمی، تلاشی و نیستی علومی است که از شاهد بر مشهود استدلال کنند و آثاری که از مصنوع صانع را بشناسند؛ و تفانی و تلاشی آن به یکی از دو صورت بود: یکی آنکه علوم شواهدی و استدلالی به‌کلّی نیست و مضمحل گردد، و علم لدنّی از معدن وی فایض شود. دوم آنکه آن علوم مرآت علم لدنّی گردد و تسبّب و دلیلیّت از میان برخیزد، و معلوم بر وجه اظهر و انور منکشف گردد، همچون محو سایر اسباب و ظهور و مسبّبات از مسبّب‌الاسباب (محمد تبادکانی، ۴۸۵)